Czas pandemii. Zawieszone zajęcia szkolne. Ograniczone kontakty. Zakaz wychodzenia z domu. Lekcje on line od tych profesjonalnych po ograniczające się do przesłania stron w ćwiczeniach. Świat postawiony na głowie. Brak energii i motywacji. Życie w izolacji jest trudne dla dorosłego, a co ma powiedzieć nastolatek odcięty od rówieśników? Niepewny tego, co będzie dalej? Widzę i słyszę codziennie, jak ciężko jest moim uczniom. Na pytanie: Co tam u was? zawsze otrzymuję odpowiedź "dobrze", ale gdy chwilę porozmawiamy, zza tego dobrze zaczyna wychylać się strach, niepewność, smutek, apatia. Nie, nie jest dobrze.
